JAL i GMO AIR czynią z obsługi naziemnej lotnisk kolejny poligon doświadczalny dla humanoidów

Japan Airlines, JAL Ground Service oraz GMO AI & Robotics rozpoczynają eksperyment demonstracyjny z wykorzystaniem robotów humanoidalnych w obsłudze naziemnej lotnisk. Kluczowym aspektem jest środowisko pracy: nie jest to zadanie pokazowe. Praca odbywa się wokół samolotów, bagaży, ładunków cargo oraz sprzętu obsługi naziemnej.

Wspólny komunikat informuje, że eksperyment rozpocznie się w maju 2026 roku i jest planowany do 2028 roku na lotnisku Haneda. Celem jest oszczędność pracy i zwiększenie wydajności operacji naziemnych poprzez wykorzystanie robotów humanoidalnych. Zakres prac obejmuje załadunek i rozładunek bagażu oraz cargo, sprzątanie kabin i powiązane prace po stronie lotniska.

JAL Ground Service podkreśla, że obsługa naziemna wciąż w dużej mierze opiera się na pracy ręcznej. Personel obsługuje sprzęt o różnych kształtach w ograniczonej przestrzeni wokół samolotów, a konwencjonalna automatyzacja stacjonarna lub roboty jednofunkcyjne są trudne do dopasowania do istniejącej infrastruktury. To główny powód, dla którego JAL i GMO AIR testują humanoidy: ludzka forma może dostosować się do sprzętu, przejść, ramp i procesów zaprojektowanych z myślą o ludziach.

Pierwsza faza nie oznacza pełnej automatyzacji. Zgodnie z komunikatem, firmy dokonają wizualizacji i analizy operacji lotniskowych, zidentyfikują obszary, w których humanoidy mogą bezpiecznie pracować, a następnie przeprowadzą wielokrotne weryfikacje symulujące rzeczywiste środowisko lotniskowe. GMO AIR odpowiada za dostarczenie robotów humanoidalnych oraz opracowanie i optymalizację programów ruchu dostosowanych do operacji lotniskowych. JGS wnosi wiedzę o procesach lotniskowych, wymagania biznesowe oraz ocenę zgodności z zasadami bezpieczeństwa.

Dla nabywców istotną kwestią nie jest to, czy humanoid potrafi pomachać obok samolotu. Pytania zakupowe dotyczą tego, czy może on bezpiecznie pracować w pobliżu maszyn, obsługiwać nieregularne bagaże, poruszać się wokół sprzętu naziemnego, przetrwać warunki pogodowe na płycie lotniska, radzić sobie z wyjątkami i spełniać standardy bezpieczeństwa lotniczego bez spowalniania zespołu.

JAL przedstawia próby również jako odpowiedź na braki kadrowe. Japoński sektor lotniczy boryka się z niedoborem pracowników obsługi naziemnej przy stale rosnącym popycie na podróże. Jeśli humanoidy zdołają zmniejszyć obciążenie fizyczne przy zadaniach związanych z bagażem, cargo i kabinami, lotniska zyskają nową ścieżkę automatyzacji, która nie wymaga przebudowy każdej bramki, taśmociągu, wózka czy interfejsu samolotu.

Raporty dotyczące demonstracji wskazują na chińskie platformy humanoidalne, w tym Unitree G1 i UBTECH Walker E, ale kluczowy sygnał od JAL/GMO jest szerszy: operacje lotniskowe stają się wczesnym poligonem doświadczalnym dla robotów humanoidalnych, ponieważ praca tam jest fizyczna, powtarzalna, odbywa się w ograniczonej przestrzeni i wciąż jest dostosowana do ludzkiego ciała.

RoboHub będzie śledzić ten temat jako historię o automatyzacji lotnisk. Poprzeczka wdrożeniowa powinna być ustawiona wysoko: kwestie bezpieczeństwa, certyfikacja do pracy na płycie, polityka teleoperacji, limity pogodowe, autonomia zadań, wymiana baterii, wsparcie serwisowe i mierzalna produktywność muszą mieć większe znaczenie niż sama nowinka w postaci humanoida obok samolotu.